KUNSTaandenRIJN deed mee met het Iedereen doet mee festival. Wij organiseerden een creatieve proeverij in en rond ons inloopatelier aan de Van der Valk Boumanlaan. Iedereen kon komen.
sneltekenen
fantasiedieren schilderen met acryl
intuïtief schilderen met aquarel
mozaïek maken
kennismaken met monoprint (druktechniek) en…
stoelendansen met schildersezels.
De proeverij was mogelijk dank zij een financiële bijdrage – een cultuurprikkel – van het Cultuurplatform Woerden.
Workshop monoprint. Voorzichtig worden bladeren van een kleur voorzien.Deze kinderen zijn blij met de fantasiedieren, voorzien van veel glitters.Wethouder George Becht kwam langs en kreeg uitleg over Zentangle door Coby OosterlakenMozaïek kunstwerken maken onder leiding van MirjamAquarelleren vergt concentratieBuiten stoelendans met ezels
If painting is no longer needed, it seems a pity that some of us are born into the world with such a passion for line and color.
Mary Cassatt (1844-1926). Geldt dit nu nog steeds, of opnieuw?
SNAKTPRUK
Het Kunstpark is door elkaar geschud en heet nu Snaktpruk. Kom langs, ook bij onze kraam, zondagmiddag 5 september. Ons team vertelt graag over wat we voor de Woerdenaren doen de komende tijd. En we hebben ook een Snaktpruk gemaakt, een creatieve verassing waarbij uw gevoel door elkaar geschud wordt.
Is het niet wonderlijk dat een mens zich bepaalde herinneringen uit het verleden, die in het geheugen liggen opgeslagen, pas weer voor de geest kan halen als er een andere gebeurtenis plaatsvindt? Dit overkwam mij toen ik in de krant een overlijdensbericht las. Ik doel op het overlijden van kunstenaar Ido Pieter Vunderink (1935 – 2021).
De kunstschilder van Het Groene Hart stierf deze zomer op 86- jarige leeftijd. De diverse media brachten het nieuws. Gedurende Ido’s lange arbeidzame leven werd in ruime mate aandacht besteed aan zijn kunstenaarschap. Meest compleet is zonder enige twijfel de biografie van de hand van Cees Straus. Persoonlijk lees ik dergelijke levensbeschrijvingen graag omdat het je als lezer dichter bij de mens en zijn kunstuitingen brengt. In het onderstaande wil ik u kond doen van een bijzondere ontmoeting die ik ooit, samen met mijn goede vriend Roel van der Bij, had met de kunstenaar uit de Meije.
Het was in de tijd dat Gerrit Luidinga als voorzitter van onze Kunstkring, Ido had overgehaald om lid te worden van de vereniging. De aanwezigheid van zo’n grote kunstenaar in je midden kon immers alleen maar een goede invloed hebben op het werk van de andere leden? En inderdaad, Ido verzorgde boeiende avonden waarbij hij er niet tegenop zag om, vanuit zijn woonplaats, grote aantallen schilderijen mee te nemen. Bijgestaan door connaisseur Frans Lander werd nader ingegaan op vorm en inhoud. In die dagen resideerde de Kunstkring nog in de Havenstraat te Woerden en waren er tijdens exposities openingsuren voor het publiek. Individuele leden hielden bij toerbeurt toezicht als gastheer/vrouw annex suppoost. Maar vooral bij slecht weer bleven de bezoekers weg en had je als ‘oppasser’ alle tijd van de wereld om de tentoongestelde werken nauwkeurig te bestuderen.
Ik vermoed dat juist daar mijn fascinatie voor de abstracte landschappen van Ido is ontstaan. Zijn werk: “Rivier de Meije” (zie afb.) bracht mij in vervoering omdat dit doek qua zeggingskracht sterk appelleerde aan het gevoel dat ik kreeg als ik langs deze rivier fietste.
“Rivier de Meije” 70 x 100 cm, olieverf op doek, Ido P. Vunderink, 2004. Foto Stadsmuseum Woerden, beschikbaar gesteld voor educatieve doeleinden.
Op zo’n middag zonder bezoekers kon ik de schildering van dichtbij bekijken en analyseren. Ik kwam tot de conclusie dat dit olieverfschilderij met zijn blauwe, groene en turquoise vlakken in al zijn eenvoud een absoluut meesterwerk was. Overmoedig geworden door Ido’s lidmaatschap van dezelfde vereniging zette ik als ‘collega’ mijn bevindingen op papier en stuurde het epistel naar hem op. Vervolgens gebeurde er lange tijd niets en vergat ik mijn eigen vrijpostigheid als zelfbenoemd kunstcriticus. Groot was mijn verrassing toen op een avond de telefoon ging en Ido met zijn raspende stem zijn waardering uitsprak voor mijn beeldonderzoek. We hadden een leuk gesprek over het verschil tussen zien en kijken en aan het eind nodigde hij mij uit om eens bij hem langs te komen.
Natuurlijk was ik vereerd maar ik durfde toch niet op zijn uitnodiging in te gaan. Ach, ziet u het al voor zich? Op een regenachtige avond aanbellen bij de poort van zijn landgoed en dan melden: “Hallo Ido, ik ben een bewonderaar van jou, mag ik even binnenkomen?” Enfin, u begrijpt het al; het kwam er domweg niet van. Vermoedelijk was ik niet de enige met een ‘Kleinduimpje complex’ want tegenover Roel van der Bij klaagde Ido dat er van de vereniging nooit eens iemand bij hem op bezoek kwam. Ido daarentegen liet zich op de Kunstkring ook steeds minder zien dus van de gedroomde kruisbestuiving kwam weinig terecht. Toch had Ido wel degelijk belangstelling voor de verrichtingen van andere leden! Dappere Roel besloot op goede dag de stoute schoenen aan te trekken en met een map vol foto’s van zijn eigen werk af te reizen naar galerie ‘Vermeije’ te Zegveld. Daarbij nodigde hij mij uit om hem te vergezellen. Aldus vertrokken wij als ‘kunstbroeders’ samen naar Zegveld. Kunt u zich nog de journaalbeelden op tv herinneren van het bezoek van toenmalige premier Jan Peter Balkenende en zijn vroegere minister van Buitenlandse zaken Jaap de Hoop Scheffer aan het Oval Office te Washington? Zichtbaar ongemakkelijk en zwaar onder de indruk schuifelde dit gelegenheidsduo met onzekere tred door de magische ruimte van het Witte Huis. Wat ik mij van de eerste ogenblikken herinner toen Roel en ik, Ido’s heiligdom betraden komt sterk overeen met het gevoel dat die twee bewindslieden gehad moeten hebben bij hun visite aan George W. Bush. Alleen al de afmetingen van Ido’s atelier/expositieruimte met die imposante marmeren vloer maakt een mens verlegen.
Aan de wand hingen, mooier uitgelicht dan in elk willekeurig museum, enorme doeken van eigen makelij. Hoe zou een mens niet onder de indruk kunnen geraken van dat immense terrein met die aparte ruimte voor de salon? Ascetisch ingericht gelijk een klooster met stenen plavuizen, lederen banken en een enorme open haard. Ramen van vloer tot aan het plafond bieden je een panoramisch uitzicht op het omringende landschap. Pas daar besefte ik hoe futiel mijn lofzang op dat ene schilderij in Ido’s oren moet hebben geklonken. Maar ook Roel’s meegebrachte fotoboek zag ik steeds dieper verdwijnen tussen de kussens van de bank. Zowel Ido als zijn levenspartner Lex deden er alles aan om ons op ons gemak te stellen. We werden gastvrij onthaald met koffie en gebak en later volgde nog een goed verzorgde lunch. Ido nam alle tijd. Hij was vol belangstelling voor onze activiteiten als ‘semiprofessioneel’ kunstenaar en bekeek met aandacht de foto’s van het werk van Roel. Zijn opbouwende kritiek sneed hout.
Tot mijn verbazing hechtte hij, bij het bekijken van een groot doek aan de wand, veel waarde aan mijn mening als beeldbeschouwer. Ik vertelde hem dat ik lesgaf en mijn leerlingen leerde om uitingen van beeldende kunst te onderzoeken. Later volgde nog een rondleiding op de zolderverdieping waar ontelbaar veel schilderijen in rekken stonden opgeslagen. Hij vertelde dat hij de realistische portretten vooral maakte om aan de buitenwacht te laten zien dat hij zijn vak verstond.
De schilder is niet meer maar zijn kunst leeft voort tot op de dag van vandaag! De portretten die hij van zijn moeder heeft gemaakt zijn nog even virtuoos. Maar is het niet absurd dat kunstenaars die bij voorkeur abstract werken niet zelden het verwijt naar hun hoofd krijgen dat ze kunst maken die het ‘kleine zusje’ ook kan maken? Hoeveel mensen beseffen eigenlijk dat abstracte kunst misschien geen herkenbare voorstelling heeft maar nooit betekenisloos is? Ido had commercieel gezien veel succes. Hij verkocht zijn abstracte werken in binnen- en buitenland voor hoge bedragen. Maar geld betekent voor een kunstenaar slechts vrijheid.
De keerzijde van succes kende hij eveneens. Ik herinner mij nu weer als de dag van gisteren hoe wij in de late middagzon met een omhelzing afscheid namen van elkaar. In het pre-coronatijdperk mocht je je medemens tenminste nog aanraken. Uitgezwaaid en met het hoofd in de wolken reden we in opperbeste stemming terug naar Woerden. Anno 2021 lijken al die gebeurtenissen een eeuwigheid geleden. Ido maakte schilderijen om naar te kijken en hij wilde het beeld zelf zijn verhaal laten doen.
Vanuit een voortschrijdend inzicht zou ik een kunstschilder van zijn formaat nu nooit meer ‘lastigvallen’ met de analyse van één schilderij. Zo’n kunstwerk vormt voor een kunstenaar slechts een tussenstop op de route van zijn eigen ontwikkelingstraject. Kunstenaars zijn over het algemeen ook helemaal niet bezig met wat hun werk precies beduidt. De schrijver Godfried Bomans heeft dit fenomeen al eens treffend verwoord: “Een kunstenaar beeldt uit maar de interpretatie van het werk valt buiten zijn provincie”. Kunstkenners daarentegen die aan een breed publiek, in woord en beeld in begrijpelijke taal kunnen uitleggen hoe knap zo’n kunstwerk in elkaar zit zijn zeldzaam. Zij bewijzen onervaren kijkers beslist een dienst. Maar kennis en inzichten van een beeldonderzoek dienen vooral een educatief doel. Daarbij geldt overigens dat je kunst niet op een foto maar in het echt moet zien.
Ido’s werk kun je op veel plaatsen tegenkomen en voor het bekijken van een heel groot schilderij hoef je niet eens zo ver. In het gemeentehuis van Woerden hangt zijn laatste schildering. Het betreft een doek van maar liefst 3 bij 4 meter. Dit kunstwerk is een abstracte weergave van de natuur in het Groene Hart. Het landschap in zijn eigen achtertuin inspireerde de kunstenaar bij het maken van dit megaschilderij. De schilder voltooide het werk drie jaar voor zijn dood en liet daarmee een kolossaal visitekaartje achter. Ook hier voeren blauw en groen, als ‘n verwijzing naar gras en lucht, de boventoon. De titel van het werk luidt toepasselijk: “Het Groene Hart.” Ach, er valt zoveel te vertellen over dat schilderij maar ik vermeed bewust om een afbeelding van het kunstwerk aan mijn tekst toe te voegen. Waarom vraagt u zich af? Het antwoord luidt dat een afbeelding van zo’n magistraal werk niet meer is dan een slap aftreksel van het origineel. Om een kunstwerk als dit echt te kunnen beleven is het beter dat u gaat kijken!
Aanbevolen literatuur:
Ido Vunderink, Cees Straus, ISBN 90-5349-303-4 D/1999/0012/11
KUNSTaandenRIJN Woerden organiseert voor de vijfde keer de RijnKUNSTprijs. Dit jaar voor 2D- en 3D-werkstukken. Beeldende (amateur)kunstenaars die wonen, werken of leren in de gemeente Woerden mogen meedoen.
Via deze link kunt u de inzendingen voor 2022 downloaden
Kunstwerk gereed en insturen foto: uiterlijk 1 maart 2022. Vermeld bij je inzending de titel, de afmetingen, de gebruikte techniek en geef een korte toelichting op het werk.
Kunstwerk brengen naar bibliotheek: 7 maart 2022, 9:30-10:30 uur
Expositie in Bibliotheek Het Groene Hart Woerden: 8 maart tot en met 16 april 2022. Tot en met 6 april 2022 kan gestemd worden voor de publieksprijs.
Prijsuitreiking: 8 april 2022, 17:30 uur
Kunstwerk ophalen in bibliotheek: 19 april 2022, 9:30 uur
Het thema van de wedstrijd is “Stadsleven”
In 2022 is het 650 jaar geleden dat Woerden stadsrechten ontving. Daarom is het thema van de RijnKUNSTprijs Stadsleven. Bij Stadsleven kan je aan van alles denken. Stadse fratsen, stadsmensen, stadsduiven… inspiratie genoeg. Hieronder een paar foto’s met ideeën.
Stadsleven: Kinderen gaan naar school in de regen (foto Marcel van den Bergh), de Koeiemart (foto: Elly Waterman), zelfs tussen de straatstenen is leven (Foto Smiley.toerist, CC-BY-SA).
De nachtbrakers van Edward Hopper, eenzaamheid en gezelschap in de stad.
Nominaties, juryprijs en publieksprijs
De inzendingen worden beoordeeld door een professionele jury, die bestaat uit Karel van den Bosch (Cultuurlokaal), Stephanie Rompa (Stadsmuseum), Theo van Meerendonk (kunstenaar en winnaar van vorig jaar). De jury kan werken nomineren voor de prijs. De winnaars van de juryprijs zijn de werken in categorie 2D en 3D die de hoogste waardering van de jury hebben gekregen. Uit de overige inzendingen wordt de winnaar van de publieksprijs gekozen, op grond van het aantal punten dat is toegekend door het publiek via de stemformulieren die in de bibliotheek aanwezig zijn. Iedereen kan eenmaal stemmen, waarbij op het stemformulier drie werken worden gekozen die respectievelijk 3 punten, 2 punten en 1 punt krijgen. De punten worden door de organisatie bij elkaar opgeteld. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.
Gerrit Peele met de eerste trofee en de kast met sokkels
Expositie
De genomineerde werkstukken worden geëxposeerd in de Bibliotheek Het Groene Hart. Bezoekers kunnen daar hun stem uitbrengen voor de publieksprijs. De openingstijden van de bibliotheek staan hier.
De prijsuitreiking
De prijsuitreiking vindt plaats op 8 april, om 17.30 uur in de bibliotheek.
Meedoen?
Wilt u meedoen met deze wedstrijd? Schrijft u zich dan in door uiterlijk op 15 januari 2022 een e-mail te sturen aan KUNSTaandenRIJN.woerden@gmail.com. Eerder inschrijven mag ook. Vermeld uw naam, adres, telefoonnummer, mailadres en het type kunstwerk dat u van plan bent in te sturen, en daarbij vooral ook de afmetingen.
Aan de deelnemers vragen wij een inschrijfgeld van 10 euro. Maak dit bedrag tegelijk met uw inschrijving over op bankrekening NL63RBRB0706466292 t.n.v. Stichting KUNSTaandenRIJN Woerden. Vermeld daarbij “RijnKUNSTprijs 2022” en de naam van de deelnemer. Ter informatie: RBRB is de code van de Regiobank.
De ingezonden werken blijven uw eigendom. De werken zijn tijdens de expositie en de prijsuitreiking niet verzekerd. Als u dat wel wilt, dient u zelf voor een verzekering te zorgen.
De vorm waarin u meedoet, ets, schilderij, tekening, foto, beeldhouwwerk etc. is geheel vrij. De enige voorwaarde is dat u een creatieve interpretatie instuurt van het thema van de wedstrijd en dat u woont, werkt of les heeft in de gemeente Woerden.
Werken in de categorie 2D mogen niet groter zijn dan 120×120 cm en niet zwaarder dan het gewicht van een houten raam met canvas. Zorgt u voor een goede ophangconstructie? Werken in de categorie 3D voor plaatsing in een vitrine mogen maximale afmetingen van 40x40x40 cm hebben. Grotere werken in 3D moeten zelfstandig kunnen worden opgesteld op bijvoorbeeld een tafel en kunnen dan aangeraakt worden door het publiek. Neemt u bij twijfel contact met ons op. Houdt er in elk geval rekening mee dat de expositieruimte onderdeel is van de bibliotheek, en dat uw werk er niet kan geplaatst worden zoals in een galerie of een museum. Het voordeel is wel dat uw werk in de bibliotheek laagdrempelig bekeken kan worden.
Als uw werk gereed is, stuur dan een foto van het kunstwerk per e-mail aan ons toe. Daarmee verleent u ons tegelijk toestemming om de foto in onze uitingen, zoals op deze website en bij onze persberichten te gebruiken.
Als er zoveel inzendingen zijn dat deze niet allemaal kunnen worden opgehangen in de bibliotheek, dan zullen wij in overleg met de jury een selectie maken. Indien uw werkstuk is geselecteerd voor de expositie, dan brengt u dit op bovengenoemde datum naar de locatie voor de expositie. Als het u niet lukt om zelf te komen, zoekt u dan alstublieft een andere oplossing. De organisatie van de prijs kan geen kunstwerken brengen. Indien nodig kunt u contactgegevens van een andere deelnemer krijgen om daar hulp te vragen.
Wij nodigen alle deelnemers per mail uit voor de prijsuitreiking. Wij maken de winnaars niet van te voren bekend, dus dat is een verassing. Als u onverhoopt niet kunt komen op de prijsuitreiking, laat u dat dan alstublieft even aan ons weten!
Sponsors, juryleden en bestuursleden van KUNSTaandenRIJN Woerden mogen buiten mededinging meedoen met de wedstrijd en werk exposeren mits er ruimte voor is in de Bibliotheek.
There is hope and a kind of beauty in there somewhere, if you look for it. Aldus de Zwitserse kunstenaar H. R. Giger. Op de foto “geboortemachine”, Foto: Art Anderson, CC-BY-SA.
Op 23 juli is de RijnKUNSTprijs 2021 uitgereikt in de Woerdense bibliotheek. De organisatie was in handen van KUNSTaandenRIJN. Op de foto prijswinnaar Theo van Meerendonk met collega inzender Bianca Isabella Groenensteyn.
De prijsuitreiking gebeurde in een besloten bijeenkomst, waar alleen de deelnemers met een enkel familielid bij konden zijn. De winnaars kregen een in steen gehakte trofee, gemaakt door beeldhouwer Gerrit Peele. Het thema van de prijs dit jaar was “De nieuwe tijd”.
De vakjury van de RijnKUNSTprijs 2021, bestaande uit Inge Sips, Mieke Röling (beiden kunstenaars en winnaars van de prijs van vorig jaar), Karel van den Bosch (CultuurLokaal) en Stephanie Rompa (Stadsmuseum), was onder de indruk door het hoge niveau van de zestien inzendingen. De winnaars, gekozen door de vakjury zijn:
Theo van Meerendonk met ‘De trap van Van Meerendonk’ in de categorie 3D
Dick Mostaard ‘Depot, museum Boijmans van Beuningen Rotterdam’ in de categorie 2D.
Theo van Meerendonk ontving niet alleen de juryprijs, maar was ook de winnaar van de publieksprijs. Arthur Koopmans ontving voor zijn aquarel “Woerden 2121: The Future is bright” een eervolle vermelding.
De jury is onder de indruk van het gedurfde en radicale werk van Theo van Meerendonk. Er zijn weinig kunstenaars die hun werk op deze manier te lijf durven gaan en het bijna vernietigen. Een afrekening met de oude tijd en een statement richting de nieuwe tijd. Zoals de kunstenaar zelf zegt, hij steekt de fik in de vooruitgang, de weg omhoog langs de trap, die wat hem betreft eerder tot ellende leidt dan naar een glorieuze toekomst. De jury ziet in het werk een duidelijke dreiging. Door alles wat de mens zichzelf aandoet met klimaatcrisis, pandemieën, en andere bedreigingen, verbrandt hij de schepen achter zich en gaat het bergafwaarts.
De jury was enthousiast over de open, luchtige en toch krachtige verbeelding van de nieuwe tijd door Dick Mostaard. De invalshoek is origineel; de oude tijd, het verleden wordt opgeborgen in en beschermd door het splinternieuwe depot van museum Boijmans van Beuningen. Hoe nieuw kun je het hebben. Je kan het werk haast zien als een glazen bol waar de toekomst in te lezen is. Het depot weerspiegelt de bestaande wereld, die tegelijkertijd in het luchtledige hangt, in de nog onbestemde toekomst. Het kan nog alle kanten op. De kunstenaar heeft de fotobewerking zeer verzorgd uitgewerkt, en met een epoxy laag mooi afgewerkt.
De eervolle vermelding voor Arthur Koopmans kreeg hij van de jury voor zijn frisse en knap uitgevoerde aquarel. Dit werk geeft, in tegenstelling tot de trap van Theo, juist een positieve kijk op de toekomst; inderdaad ‘the Future is Bright’, zoals de kunstenaar zelf zegt. Hierin is het vertrouwde stadsgezicht van Woerden, met verrassende elementen gecombineerd, die mogelijk ooit in de stad verrijzen. En … zoals de kunstenaar het ziet, de stad mooier en levendiger zullen maken. Knap heeft hij het water en het groen van deze gedroomde stad verwerkt in zijn aquarel. De jury heeft begrepen dat hij een computersimulatie van dit stadsgezicht heeft gemaakt om de lichtinval te bestuderen, zodat hij deze correct kon weergeven in de schildering. Petje af voor dit vakmanschap.
Alle inzendingen zijn geëxposeerd in de Woerdense bibliotheek 15 juni tot en met 23 juli 2021. In deze periode heeft iedereen kunnen meestemmen voor de publieksprijs. Er zijn 55 geldige stemmen uitgebracht. Met grote afstand is Theo van Meerendonk, met zijn werk ‘De trap van Van Meerendonk’ als winnaar uit de bus gekomen. Hij kreeg 51 punten van het publiek. Het werk van Jeanette van Schaik-van Goor en dat van Dick Mostaard kregen ook veel waardering van het publiek met elk 39 punten.
Voor alle creatievelingen en ook voor mensen die denken dat ze niet creatief zijn. Kom sneltekenen, fantasiedieren schilderen met acryl, intuïtief schilderen met aquarel, kennismaken met monoprint (druktechniek) en stoelendansen met schildersezels. In minder dan een uur leer je iets nieuws. Het resultaat neem je mee naar huis.
De creatieve proeverij is onderdeel van het het eersteIedereen doet mee Festivalin Woerden, van 18 tot en met 25 september. Een week vol activiteiten voor alle inwoners en organisaties uit gemeente Woerden. Het gaat om inclusiviteit, de activiteit staat open voor iedereen.
De Stichting KUNSTaandenRIJN doet hier ook aan mee op zondag 19 september en zaterdag 25 september, in en rond de oude HBS / oude Minkemaschool, door een creatieve proeverij aan te bieden.
De proeverij is mogelijk dank zij een financiële bijdrage – een cultuurprikkel – van het Cultuurplatform Woerden.
Iedereen, mits ouder dan 12 jaar, kan meedoen aan een korte workshop of kunstervaring. Inschrijven is niet nodig.
Kom vooral ook kijken als je denkt “ik kan toch niet tekenen,” …… “ik ben helemaal niet creatief”….. “ik zou niet weten hoe ik moet beginnen”.
De inhoud van de workshops blijft een verassing, maar denkt u bijvoorbeeld aan:
Drukwerk
sneltekenen
boetseren
fantasiedieren schilderen met acryl
intuïtief schilderen met aquarel
kennismaken met monoprint (druktechniek)
stoelendansen met schildersezels.
Wanneer Zondag 19 september 2021 van 10:30 – 17.00 uur Zaterdag 25 september 2021 van 10:30 – 17.00 uur
Aanmelden hoeft niet. Bij de ingang kies je een workshop en dan ga je aan de slag. En als het je goed smaakt, hoeft het niet bij 1 workshop te blijven!
Veel beelden zijn zulke platitudes geworden: het naakt is moeilijk geworden, het beeld van de moeder en het kind is lastig. Zodra je je eraan waagt, zit je gevangen in een cliché. Marlene Dumas, in een interview in Trouw
Diny van der Aalsvoort en Cock van Luling exposeren in het St. Antonius Ziekenhuis. De expositie loopt tot 3 september 2021, en hangt in de Atriumhal en in de vitrine van het ziekenhuis op de Polanerbaan 2, Woerden.
Op twee zaterdagen in augustus kunt u vrij komen werken in de KUNSTKajuit. Wij hopen dat er veel zomergasten een kijkje komen nemen en zin hebben om creatief te zijn in onze fijne ruimte. De toegang is gratis.
Data: 7 augustus en 28 augustus.
Het atelier is dan open van 11:00 – 17:00 uur. Astrid Baars is aanwezig en kan als u dat wilt op gang brengen met ideeën om uw creativiteit te prikkelen. Natuurlijk kunt u ook een eigen werkstuk meenemen waarmee u verder wilt of waarmee u bent vastgelopen.
Neem uw eigen materiaal mee. In de KUNSTKajuit zijn ezels en tekenborden beschikbaar. Alle technieken waar weinig stof bij vrijkomt zijn toegestaan. Bijvoorbeeld ook pastelkrijt of houtskool.
Graag de dag van te voren aanmelden bij Astrid Baars, mailadres asabaars@gmail.com
Heb je bepaalde wensen, komt de zaterdag je niet uit, laat het ons ook weten. Wij denken graag met je mee.
Locatie
De locatie is in de voormalige Minkemaschool aan de Van der Valk Boumanlaan 7 te Woerden. Klik hier voor de routebeschrijving. Parkeren is mogelijk op het terrein.
In de Woerdense bibliotheek kan het publiek tot en met 23 juni 2021 stemmen op de inzendingen voor de RijnKUNSTprijs. Er doen 16 beeldend kunstenaars mee. Zij hebben een kunstwerk gemaakt met het thema “De nieuwe tijd.” Een deskundige vakjury gaat bepalen wie de twee winnaars zullen zijn in de categorie 2D en 3D en het publiek kiest de winnaar van de publieksprijs.
Tot en met 20 juli kan iedereen komen stemmen op zijn of haar favoriete kunstwerken tijdens openingsuren van de Bibliotheek Het Groene Hart Woerden.
De inzendingen laten verschillende visies op het thema zien, pessimistische en optimistische.
Aan het begin van de expositie staat een bijzondere zwart geblakerde trap, van beeldend kunstenaar Theo van Meerendonk. Toen hij vier jaar was viel hij van deze trap. De wond in zijn voorhoofd werd met krammen gerepareerd. Hij ziet de trap als metafoor voor vooruitgang, hogerop komen. Maar Van Meerendonk steekt de fik in deze vooruitgang. “Te veel bedreigingen dienen zich aan, opwarming van de aarde, plasticsoep, overbevolking, nieuwe pandemieën. Er staat ook veel te veel rommel op de trap. Er is geen doorkomen meer aan,” aldus Van Meerendonk, waarbij hij tevens stelt “dat het niet meer beter wordt. Van af nu leidt de weg alleen nog naar beneden.”
Tineke van Dijk geeft met haar schilderij in pastelkrijt een optimistische kijk. Zij gaf het de titel “De weg terug naar menselijkheid in toekomende tijd.” Zij toont een hernieuwd toekomstperspectief, waar de kijkers de weg terugzien naar liefde en respect, licht en ruimte, vreugde en vrijheid, met beide benen op vast grondrecht.
Op deze werken kunt u stemmen in de bibliotheek, maar ook op de andere inzendingen. Die zijn allemaal de moeite waard om aandachtig te bekijken.
Tineke van Dijk De weg terug naar menselijkheid in t.t. (toekomende tijd)
Prijsuitreiking
De expositie is tot en met 23 juli te zien in de Bibliotheek Het Groene Hart Woerden, Meulmansweg 27. De prijsuitreiking is op vrijdagavond 23 juli om 17.30 uur, eveneens in de bibliotheek. Beeldhouwer Gerrit Peele maakte in samenwerking met steenhouwerij Het Steenen Huys de trofeeën die de winnaars dan in ontvangst gaan nemen.
Gerrit Peele met een door hem gemaakte trofee voor de RijnKUNSTprijs
