Terugblik op de creatieve proeverij 2021

KUNSTaandenRIJN deed mee met het Iedereen doet mee festival. Wij organiseerden een creatieve proeverij in en rond ons inloopatelier aan de Van der Valk Boumanlaan. Iedereen kon komen.

  • sneltekenen
  • fantasiedieren schilderen met acryl
  • intuïtief schilderen met aquarel
  • mozaïek maken
  • kennismaken met monoprint (druktechniek) en… 
  • stoelendansen met schildersezels.

De proeverij was mogelijk dank zij een financiële bijdrage – een cultuurprikkel – van het Cultuurplatform Woerden.

Workshop monoprint. Voorzichtig worden bladeren van een kleur voorzien.
Deze kinderen zijn blij met de fantasiedieren, voorzien van veel glitters.
Wethouder George Becht kwam langs en kreeg uitleg over Zentangle door Coby Oosterlaken
Mozaïek kunstwerken maken onder leiding van Mirjam
Aquarelleren vergt concentratie
Buiten stoelendans met ezels

Wie nog meer foto’s wil zien kan hier kijken: https://photos.app.goo.gl/Lx5PwcjHmaLBw9KE2

Herinneringen aan Ido Vunderink

Door George de Wrede

Is het niet wonderlijk dat een mens zich bepaalde herinneringen uit het verleden, die in het geheugen liggen opgeslagen, pas weer voor de geest kan halen als er een andere gebeurtenis plaatsvindt? Dit overkwam mij toen ik in de krant een overlijdensbericht las. Ik doel op het overlijden van kunstenaar Ido Pieter Vunderink (1935 – 2021).

De kunstschilder van Het Groene Hart stierf deze zomer op 86- jarige leeftijd. De diverse media brachten het nieuws. Gedurende Ido’s lange arbeidzame leven werd in ruime mate aandacht besteed aan zijn kunstenaarschap. Meest compleet is zonder enige twijfel de biografie van de hand van Cees Straus. Persoonlijk lees ik dergelijke levensbeschrijvingen graag omdat het je als lezer dichter bij de mens en zijn kunstuitingen brengt. In het onderstaande wil ik u kond doen van een bijzondere ontmoeting die ik ooit, samen met mijn goede vriend Roel van der Bij, had met de kunstenaar uit de Meije.

Het was in de tijd dat Gerrit Luidinga als voorzitter van onze Kunstkring, Ido had overgehaald om lid te worden van de vereniging. De aanwezigheid van zo’n grote kunstenaar in je midden kon immers alleen maar een goede invloed hebben op het werk van de andere leden? En inderdaad, Ido verzorgde boeiende avonden waarbij hij er niet tegenop zag om, vanuit zijn woonplaats, grote aantallen schilderijen mee te nemen. Bijgestaan door connaisseur Frans Lander werd nader ingegaan op vorm en inhoud. In die dagen resideerde de Kunstkring nog in de Havenstraat te Woerden en waren er tijdens exposities openingsuren voor het publiek. Individuele leden hielden bij toerbeurt toezicht als gastheer/vrouw annex suppoost. Maar vooral bij slecht weer bleven de bezoekers weg en had je als ‘oppasser’ alle tijd van de wereld om de tentoongestelde werken nauwkeurig te bestuderen.

Ik vermoed dat juist daar mijn fascinatie voor de abstracte landschappen van Ido is ontstaan. Zijn werk: “Rivier de Meije” (zie afb.) bracht mij in vervoering omdat dit doek qua zeggingskracht sterk appelleerde aan het gevoel dat ik kreeg als ik langs deze rivier fietste.

“Rivier de Meije” 70 x 100 cm, olieverf op doek, Ido P. Vunderink, 2004.
Foto Stadsmuseum Woerden,
beschikbaar gesteld voor educatieve doeleinden.

Op zo’n middag zonder bezoekers kon ik de schildering van dichtbij bekijken en analyseren. Ik kwam tot de conclusie dat dit olieverfschilderij met zijn blauwe, groene en turquoise vlakken in al zijn eenvoud een absoluut meesterwerk was. Overmoedig geworden door Ido’s lidmaatschap van dezelfde vereniging zette ik als ‘collega’ mijn bevindingen op papier en stuurde het epistel naar hem op. Vervolgens gebeurde er lange tijd niets en vergat ik mijn eigen vrijpostigheid als zelfbenoemd kunstcriticus. Groot was mijn verrassing toen op een avond de telefoon ging en Ido met zijn raspende stem zijn waardering uitsprak voor mijn beeldonderzoek. We hadden een leuk gesprek over het verschil tussen zien en kijken en aan het eind nodigde hij mij uit om eens bij hem langs te komen.

Natuurlijk was ik vereerd maar ik durfde toch niet op zijn uitnodiging in te gaan. Ach, ziet u het al voor zich? Op een regenachtige avond aanbellen bij de poort van zijn landgoed en dan melden: “Hallo Ido, ik ben een bewonderaar van jou, mag ik even binnenkomen?” Enfin, u begrijpt het al; het kwam er domweg niet van. Vermoedelijk was ik niet de enige met een ‘Kleinduimpje complex’ want tegenover Roel van der Bij klaagde Ido dat er van de vereniging nooit eens iemand bij hem op bezoek kwam. Ido daarentegen liet zich op de Kunstkring ook steeds minder zien dus van de gedroomde kruisbestuiving kwam weinig terecht. Toch had Ido wel degelijk belangstelling voor de verrichtingen van andere leden! Dappere Roel besloot op goede dag de stoute schoenen aan te trekken en met een map vol foto’s van zijn eigen werk af te reizen naar galerie ‘Vermeije’ te Zegveld. Daarbij nodigde hij mij uit om hem te vergezellen. Aldus vertrokken wij als ‘kunstbroeders’ samen naar Zegveld. Kunt u zich nog de journaalbeelden op tv herinneren van het bezoek van toenmalige premier Jan Peter Balkenende en zijn vroegere minister van Buitenlandse zaken Jaap de Hoop Scheffer aan het Oval Office te Washington? Zichtbaar ongemakkelijk en zwaar onder de indruk schuifelde dit gelegenheidsduo met onzekere tred door de magische ruimte van het Witte Huis. Wat ik mij van de eerste ogenblikken herinner toen Roel en ik, Ido’s heiligdom betraden komt sterk overeen met het gevoel dat die twee bewindslieden gehad moeten hebben bij hun visite aan George W. Bush. Alleen al de afmetingen van Ido’s atelier/expositieruimte met die imposante marmeren vloer maakt een mens verlegen.

Aan de wand hingen, mooier uitgelicht dan in elk willekeurig museum, enorme doeken van eigen makelij. Hoe zou een mens niet onder de indruk kunnen geraken van dat immense terrein met die aparte ruimte voor de salon? Ascetisch ingericht gelijk een klooster met stenen plavuizen, lederen banken en een enorme open haard. Ramen van vloer tot aan het plafond bieden je een panoramisch uitzicht op het omringende landschap. Pas daar besefte ik hoe futiel mijn lofzang op dat ene schilderij in Ido’s oren moet hebben geklonken. Maar ook Roel’s meegebrachte fotoboek zag ik steeds dieper verdwijnen tussen de kussens van de bank. Zowel Ido als zijn levenspartner Lex deden er alles aan om ons op ons gemak te stellen. We werden gastvrij onthaald met koffie en gebak en later volgde nog een goed verzorgde lunch. Ido nam alle tijd. Hij was vol belangstelling voor onze activiteiten als ‘semiprofessioneel’ kunstenaar en bekeek met aandacht de foto’s van het werk van Roel. Zijn opbouwende kritiek sneed hout.

Tot mijn verbazing hechtte hij, bij het bekijken van een groot doek aan de wand, veel waarde aan mijn mening als beeldbeschouwer. Ik vertelde hem dat ik lesgaf en mijn leerlingen leerde om uitingen van beeldende kunst te onderzoeken. Later volgde nog een rondleiding op de zolderverdieping waar ontelbaar veel schilderijen in rekken stonden opgeslagen. Hij vertelde dat hij de realistische portretten vooral maakte om aan de buitenwacht te laten zien dat hij zijn vak verstond.

De schilder is niet meer maar zijn kunst leeft voort tot op de dag van vandaag! De portretten die hij van zijn moeder heeft gemaakt zijn nog even virtuoos. Maar is het niet absurd dat kunstenaars die bij voorkeur abstract werken niet zelden het verwijt naar hun hoofd krijgen dat ze kunst maken die het ‘kleine zusje’ ook kan maken? Hoeveel mensen beseffen eigenlijk dat abstracte kunst misschien geen herkenbare voorstelling heeft maar nooit betekenisloos is? Ido had commercieel gezien veel succes. Hij verkocht zijn abstracte werken in binnen- en buitenland voor hoge bedragen. Maar geld betekent voor een kunstenaar slechts vrijheid.

De keerzijde van succes kende hij eveneens. Ik herinner mij nu weer als de dag van gisteren hoe wij in de late middagzon met een omhelzing afscheid namen van elkaar. In het pre-coronatijdperk mocht je je medemens tenminste nog aanraken. Uitgezwaaid en met het hoofd in de wolken reden we in opperbeste stemming terug naar Woerden. Anno 2021 lijken al die gebeurtenissen een eeuwigheid geleden. Ido maakte schilderijen om naar te kijken en hij wilde het beeld zelf zijn verhaal laten doen.

Vanuit een voortschrijdend inzicht zou ik een kunstschilder van zijn formaat nu nooit meer ‘lastigvallen’ met de analyse van één schilderij. Zo’n kunstwerk vormt voor een kunstenaar slechts een tussenstop op de route van zijn eigen ontwikkelingstraject. Kunstenaars zijn over het algemeen ook helemaal niet bezig met wat hun werk precies beduidt. De schrijver Godfried Bomans heeft dit fenomeen al eens treffend verwoord: “Een kunstenaar beeldt uit maar de interpretatie van het werk valt buiten zijn provincie”. Kunstkenners daarentegen die aan een breed publiek, in woord en beeld in begrijpelijke taal kunnen uitleggen hoe knap zo’n kunstwerk in elkaar zit zijn zeldzaam. Zij bewijzen onervaren kijkers beslist een dienst. Maar kennis en inzichten van een beeldonderzoek dienen vooral een educatief doel. Daarbij geldt overigens dat je kunst niet op een foto maar in het echt moet zien.

Ido’s werk kun je op veel plaatsen tegenkomen en voor het bekijken van een heel groot schilderij hoef je niet eens zo ver. In het gemeentehuis van Woerden hangt zijn laatste schildering. Het betreft een doek van maar liefst 3 bij 4 meter. Dit kunstwerk is een abstracte weergave van de natuur in het Groene Hart. Het landschap in zijn eigen achtertuin inspireerde de kunstenaar bij het maken van dit megaschilderij. De schilder voltooide het werk drie jaar voor zijn dood en liet daarmee een kolossaal visitekaartje achter. Ook hier voeren blauw en groen, als ‘n verwijzing naar gras en lucht, de boventoon. De titel van het werk luidt toepasselijk: “Het Groene Hart.” Ach, er valt zoveel te vertellen over dat schilderij maar ik vermeed bewust om een afbeelding van het kunstwerk aan mijn tekst toe te voegen. Waarom vraagt u zich af? Het antwoord luidt dat een afbeelding van zo’n magistraal werk niet meer is dan een slap aftreksel van het origineel. Om een kunstwerk als dit echt te kunnen beleven is het beter dat u gaat kijken!

Aanbevolen literatuur:

Aankondiging RijnKUNSTprijs 2022

KUNSTaandenRIJN Woerden organiseert voor de vijfde keer de RijnKUNSTprijs. Dit jaar voor 2D- en 3D-werkstukken. Beeldende (amateur)kunstenaars die wonen, werken of leren in de gemeente Woerden mogen meedoen.

Tijdschema

  • Aanmelden: uiterlijk 1 januari 2022
  • Kunstwerk gereed en insturen foto: uiterlijk 1 maart 2022. Vermeld bij je inzending de titel, de afmetingen, de gebruikte techniek en geef een korte toelichting op het werk.
  • Kunstwerk brengen naar bibliotheek: 7 maart 2022, 9:30-10:30 uur
  • Expositie in Bibliotheek Het Groene Hart Woerden: 8 maart tot en met 16 april 2022. Tot en met 6 april 2022 kan gestemd worden voor de publieksprijs.
  • Prijsuitreiking: 8 april 2022, 17:30 uur
  • Kunstwerk ophalen in bibliotheek: 19 april 2022, 9:30 uur

Het thema van de wedstrijd is “Stadsleven”

In 2022 is het 650 jaar geleden dat Woerden stadsrechten ontving. Daarom is het thema van de RijnKUNSTprijs Stadsleven. Bij Stadsleven kan je aan van alles denken. Stadse fratsen, stadsmensen, stadsduiven… inspiratie genoeg. Hieronder een paar foto’s met ideeën.

De nachtbrakers van Edward Hopper, eenzaamheid en gezelschap in de stad.

Jury en nominaties

De inzendingen worden beoordeeld door een professionele jury, die bestaat uit Karel van den Bosch (Cultuurlokaal), Stephanie Rompa (Stadsmuseum), Theo van Meerendonk (kunstenaar en winnaar van vorig jaar).

De winnaars ontvangen een trofee, gemaakt en gesponsord door Gerrit Peele van Natuursteentijd en door Het Steenen Huys.

Gerrit Peele met de eerste trofee en de kast met sokkels

Publieksprijs en expositie

De genomineerde werkstukken worden geëxposeerd in de Bibliotheek Het Groene Hart. Bezoekers kunnen daar hun stem uitbrengen voor de publieksprijs. De openingstijden van de bibliotheek staan hier.

De prijsuitreiking

De prijsuitreiking vindt plaats op 8 april, om 17.30 uur in de bibliotheek.

Meedoen?

Wilt u meedoen met deze wedstrijd? Schrijft u zich dan in door uiterlijk op 1 januari 2022 een e-mail te sturen aan KUNSTaandenRIJN.woerden@gmail.com. Eerder inschrijven mag ook. Vermeld uw naam, adres, telefoonnummer, mailadres en het type kunstwerk dat u van plan bent in te sturen, en daarbij vooral ook de afmetingen.

Aan de deelnemers vragen wij een inschrijfgeld van 10 euro. Maak dit bedrag tegelijk met uw inschrijving over op bankrekening NL63 RBRB 0706 4662 92 t.n.v. Stichting KUNSTaandenRIJN Woerden. Vermeld daarbij “RijnKUNSTprijs 2021” en de naam van de deelnemer. Ter informatie: RBRB is de code van de Regiobank.

De ingezonden werken blijven uw eigendom. De werken zijn tijdens de expositie en de prijsuitreiking niet verzekerd. Als u dat wel wilt, dient u zelf voor een verzekering te zorgen.

De vorm waarin u meedoet, ets, schilderij, tekening, foto, beeldhouwwerk etc. is geheel vrij. De enige voorwaarde is dat u een creatieve interpretatie instuurt van het thema van de wedstrijd en dat u woont, werkt of les heeft in de gemeente Woerden.

Werken in de categorie 2D mogen niet groter zijn dan 120×120 cm en niet zwaarder dan het gewicht van een houten raam met canvas. Zorgt u voor een goede ophangconstructie? Werken in de categorie 3D voor plaatsing in een vitrine mogen maximale afmetingen van 40x40x40 cm hebben. Grotere werken in 3D moeten zelfstandig kunnen worden opgesteld op bijvoorbeeld een tafel en kunnen dan aangeraakt worden door het publiek. Neemt u bij twijfel contact met ons op. Houdt er in elk geval rekening mee dat de expositieruimte onderdeel is van de bibliotheek, en dat uw werk er niet kan geplaatst worden zoals in een galerie of een museum. Het voordeel is wel dat uw werk in de bibliotheek laagdrempelig bekeken kan worden.

Als uw werk gereed is, stuur dan een foto van het kunstwerk per e-mail aan ons toe. Daarmee verleent u ons tegelijk toestemming om de foto in onze uitingen, zoals op deze website en bij onze persberichten te gebruiken.

Als er zoveel inzendingen zijn dat deze niet allemaal kunnen worden opgehangen in de bibliotheek, dan zullen wij in overleg met de jury een selectie maken. Indien uw werkstuk is geselecteerd voor de expositie, dan brengt u dit op bovengenoemde datum naar de locatie voor de expositie. Als het u niet lukt om zelf te komen, zoekt u dan alstublieft een andere oplossing. De organisatie van de prijs kan geen kunstwerken brengen. Indien nodig kunt u contactgegevens van een andere deelnemer krijgen om daar hulp te vragen.

Wij nodigen alle deelnemers per mail uit voor de prijsuitreiking. Wij maken de winnaars niet van te voren bekend, dus dat is een verassing. Als u onverhoopt niet kunt komen op de prijsuitreiking, laat u dat dan alstublieft even aan ons weten!

Sponsors, juryleden en bestuursleden van KUNSTaandenRIJN Woerden mogen buiten mededinging meedoen met de wedstrijd en werk exposeren mits er ruimte voor is in de Bibliotheek.

Open zomeratelier augustus 2021

Op twee zaterdagen in augustus kunt u vrij komen werken in de KUNSTKajuit. Wij hopen dat er veel zomergasten een kijkje komen nemen en zin hebben om creatief te zijn in onze fijne ruimte. De toegang is gratis.

Data: 7 augustus en 28 augustus.

Het atelier is dan open van 11:00 – 17:00 uur. Astrid Baars is aanwezig en kan als u dat wilt op gang brengen met ideeën om uw creativiteit te prikkelen. Natuurlijk kunt u ook een eigen werkstuk meenemen waarmee u verder wilt of waarmee u bent vastgelopen.

Neem uw eigen materiaal mee. In de KUNSTKajuit zijn ezels en tekenborden beschikbaar. Alle technieken waar weinig stof bij vrijkomt zijn toegestaan. Bijvoorbeeld ook pastelkrijt of houtskool.

Graag de dag van te voren aanmelden bij Astrid Baars, mailadres asabaars@gmail.com

Heb je bepaalde wensen, komt de zaterdag je niet uit, laat het ons ook weten. Wij denken graag met je mee.

Locatie

De locatie is in de voormalige Minkemaschool aan de Van der Valk Boumanlaan 7 te Woerden.  Klik hier voor de routebeschrijving. Parkeren is mogelijk op het terrein.

Een kunstvertelling in coronatijd

Afbeelding 1. James Ensor, zelfsportret met maskers
Afbeelding 1. James Ensor, zelfsportret met maskers, 1899

Door George de Wrede, mei 2021

Bent u met deze wonderlijke coronadagen ook zo blij met uw kunstboeken? Ik wel in ieder geval! Met de dichte musea, gesloten bibliotheken en boekhandels met beperkende maatregelen stokt bij mij de toevoer van vers leesvoer. Ik mis het dwalen langs volle boekenrekken alsook het grasduinen in stapels met nieuw uitgekomen werk.

Hoewel ik van nature een ordelijk mens ben geldt dit beslist niet voor mijn verzameling kunstboeken. Waar sommigen het liefst ordenen op grootte en/of kleur vind ik de chronologische volgorde van de elkaar opeenvolgende stijlen van mijn kunstboeken belangrijker dan esthetiek. Het nadeel hiervan is dat er onregelmatige horizontale stapelingen ontstaan die het raadplegen van een bepaald boek lastiger maakt. Dikwijls komen er, bij het pakken van het exemplaar van mijn keuze, ongewild meerdere boeken tegelijk mee.

Zo kon het gebeuren dat afgelopen week een monografie over de Vlaamse kunstschilder James Ensor (1860 – 1949) vanaf de derde plank naar beneden kwam zeilen. Voor een meer dan 45 jaar oud boek biedt een dergelijke vrije val niet de beste overlevingskansen. De toch al gehavende lijmrug liet meteen los en zorgde voor een waaier van papier op de vloer. Toen ik geërgerd de losse bladen weer opraapte viel mijn oog op de fraaie kleurenafbeelding van een schilderij getiteld “Zelfportret met maskers”. James Ensor schilderde dit doek in 1899 maar ik vind het 122 jaar later nog steeds fascinerend. In het onderstaande leg ik u graag uit waarom.

We zien de schilder, getooid met een rode met bloemen en veren versierde hoed, als een soort Rubens afgebeeld (zie afb. 1 en 3). Te midden van een menigte met maskers getooide mensen is hij de enige zonder gezichtsbedekking. Die zee van kartonnen gezichten laat alle mogelijke uitdrukkingen van menselijke emoties zien. Perspectivisch gezien lijkt mij het zelfportret van Ensor wat aan de grote kant. De gezichtsuitdrukking van de schilder houdt het midden tussen sceptisch en perplex.

Qua omgeving en situatie doet het tafereel mij sterk denken aan een feest met gemaskerde deelnemers zoals bij een carnavalsoptocht. Veel tronies zijn daarbij recht van voren afgebeeld maar bij een aantal zien we ook andere aanzichten zoals: van opzij, driekwart en schuin van onderen. Naast de verzameling karikaturale koppen maakt ook een aantal doodshoofden deel uit van deze voorstelling.

Zoals dat met gecompliceerde beelden vaker het geval is heeft Ensor meerdere beeldaspecten gehanteerd. Draait u de voorstelling op z’n kop (er ontstaat dan een versierd plat vlak) dan ziet u behalve de compositie ook lijnen, vlakken, kleuren, tonen, vormen, richtingen, texturen, contrasten. Maar het meest in het oog springend zijn toch: compositie, kleur en contrast. De schilder verdeelde de lichte en donkere partijen bijvoorbeeld op een evenwichtige manier over het beeldvlak.

Gelet op de hanteringswijze van het materiaal is het persoonlijk handschrift van de kunstenaar duidelijk zichtbaar. De stijl van werken is schilderachtig en de mogelijkheden die olieverf biedt zijn ten volle benut. Als u inzoomt op de details dan ziet u pas hoe interessant de verfhuid is.

Qua werk is Ensor niet zo gemakkelijk onder te brengen in één bepaalde kunststijl. Van een impressionistisch schilder ontwikkelde hij zich via het Fauvisme richting Expressionisme. Anders gezegd: hij bedient zich gedurende zijn hele leven van verschillende stijlen naast elkaar.

Afbeelding 4. De kruisgang van Jeroen Bosch

Zo’n hoofdfiguur, die te midden van karikaturale koppen is afgebeeld, doet mij denken aan een schilderij van Jeroen Bosch uit 1515 getiteld: “De Kruisgang” (zie afb. 4) waarin Jezus, overmand door droefheid, wordt omgeven door afzichtelijke types. Het kan haast niet anders of Ensor heeft dit werk van de oude meester bestudeerd al ligt bij hem de focus anders. Ensor was een kunstenaar vol zelfspot en stond als mens op gespannen voet met zijn omgeving. Zijn mensbeeld was nogal somber. Ik denk dat de schilder ons duidelijk wil maken dat wij allemaal liever een masker dragen dan onszelf te laten zien zoals we echt zijn. En daarmee zie ik meteen een parallel met onze tijd. Een masker opzetten in figuurlijke zin is iets wat wij vandaag de dag ook goed kennen. In Ensors tijd bestond er natuurlijk nog geen Facebook of Instagram. Maar onze wens om digitaal een zo gunstig mogelijk publiek profiel te bouwen om je daarmee in de kijker te spelen is actueler dan ooit!

Een tweede reden waarom het beeld mij persoonlijk raakt is gelegen in het feit dat ik een individu zie te midden van heel veel anderen. Een menigte associeer ik tegenwoordig met gevaar voor besmetting. Onze huidige ‘anderhalve meter samenleving’ vraagt immers dringend om de drukte niet op te zoeken. Al meer dan een jaar zijn we nu gedwongen om afstand te houden van onze medemens. En zolang het virusmonster niet wereldwijd is verslagen zullen we afstandelijk met elkaar moeten blijven omgaan. Knuffelen en elkaar omhelzen zal voorlopig nog lange tijd onverstandig blijven. Misschien komt het zelfs wel nooit meer terug. Ensor daarentegen verwijst naar de wereld die wij vroeger kenden: die van het ‘oude normaal’ waarin helemaal geen afstandsbeperkingen golden.

Rest mij tot slot nog iets te melden over de monografie die zo ongelukkig ten val kwam. Een dergelijk boekwerk, van de hand van auteur Paul Haesaerts over werk en leven van de kunstenaar James Ensor, bestaat in deze vorm niet meer. De kleurenreproducties zijn ondanks de hoge ouderdom nog steeds voortreffelijk en werden apart in het boekwerk gelijmd. Om recht te doen aan de hoge kwaliteitsnorm zowel qua vorm als inhoud, rest mij geen andere keuze dan op zoek te gaan naar een goede boekbinder die dit meesterwerk voor mij kan herstellen. Een ander plekje in de boekenkast lijkt mij sowieso verstandiger.

Monografie:
Haesaerts, P.
James Ensor
Lannoo
Tielt – Utrecht
1973

Resultaat schilderen in de loods

Twee zaterdagen in september 2020 zijn 9 dames de strijd aangegaan met 10 muren van 330 cm breed en 175 cm in een loods in Kamerik. Gezien de afmeting en het boomschorsachtige oppervlak kon het een loodzware ervaring worden.

Maar nee, de dames roepen: heerlijk om zo los te gaan; om zoiets groots met anderen te mogen doen is een unieke ervaring; het was een avontuur voor het onbekende; een mooie reis samen met totaal verschillende creatievelingen en het grappige resultaat was mooi meegenomen; en ineens stond ik daar zomaar een hele muur te schilderen (een balletje kan raar rollen, zei de schilder van de abstracte flipperkast).

Niemand heeft het meer over de week spierpijn na het schilderen.

En wie denkt dat de caravans en auto’s het winnen van de schilderingen, heeft het mis. De muren komen op je af.

Ze vragen om een gedicht en een expositie. Wie weet, volgend jaar….en er zijn nog 14 lege muren…..

 

Open Monumentendag 2020 in de KUNSTKajuit

KUNSTaandenRIJN stelde op verzoek van de organisatie van Open Monumentendag in het weekend van 12 en 13 september ons atelier open. Ons atelier is namelijk gevestigd in een gemeentelijk monument, de oude Minkema HBS.
Tijdens de creatieve workshop, aangeboden door open monumentendag, in de Kunstkajuit, hebben acht kinderen zich uitgeleefd op huizen van karton die bijna zo hoog zijn als zijzelf. Met een grote kwast, hard werken en limonade, hebben ze het voor elkaar gekregen.  Zelfs verdiepingen en versierde klokgevels werden niet vermeden. Inmiddels ligt er een aanvraag bij de burgemeester om  deze huizen in het echt te bouwen. We zijn benieuwd!

Over Stichting Open Monumentendag Woerden

De open monumentendag wordt jaarlijks in het tweede weekend van september georganiseerd door Stichting Open Monumentendag Woerden. Dit jaar staat het weekend in het teken van ‘Leermonument!’. Het thema sluit aan bij het landelijke thema van de World Heritage Days.

Zaterdag 12 september 2020

EXPOSITIES

Van 11:00 uur tot 14:00 uur kon u de Minkema bekijken en genieten van de foto expositie van Floris van Woudenberg in het atelier en de schilderijen van diverse kunstenaars in de gang.

KINDERACTIVITEIT

Van 14:00 uur tot 16:00 uur was er een kinderactiviteit in het atelier.

Kinderen van 6 t/m 12 jaar konden komen schilderen:
Gevel, gevel, aan de wand
Verzin je eigen grachtenpand.

Zondag 13 september 2020

De school was open van 12:00 uur tot 16:00 voor bezichtiging gebouw en genoemde exposities.

 

OPEN KUNSTKajuit

Nieuw in Woerden!

Vanaf 30 september 2020 kunnen beginnende of gevorderde creatievelingen iedere woensdagavond vrij komen werken in ons atelier ‘De KUNSTKajuit’

Alle kunstvormen zijn mogelijk, met uitzondering van vormen die stof veroorzaken. Denk aan tekenen, schilderen, collage’s maken, droge naald (op de foto) of mixed media.

Op deze avonden is er altijd een (amateur)kunstenaar aanwezig ter ondersteuning. Als u niet weet hoe te beginnen kunnen zij u helpen met uw eerste stappen. De OPEN KUNSTKajuit is er voor beginners en voor (meer) gevorderden.

Wij vinden het leuk als u komt. U bent van harte welkom!

  • Wekelijks, start: woensdag 30 september 2020, zie voor alle data onze agenda.
  • Tijd: 19.30-22.00 uur
  • Kosten: € 6,- per avond (contant te voldoen) inclusief koffie/thee.
  • Knipkaarthouders hebben toegang voor een “knip”.
  • Adres: oude HBS, Van der Valk Boumanlaan 7, 3446 GM Woerden. Klik hier voor een routebeschrijving.
  • Meenemen: eigen materiaal. Tekenpapier is beschikbaar voor de kostprijs.
  • Aanmelden is verplicht: mail de door u gewenste datum, naam en telefoonnummer naar kunstkajuit@gmail.com
  • U krijgt een bevestiging. Vanwege de Corona maatregelen is het aantal deelnemers namelijk beperkt.
  • Op de OPEN KUNSTKajuit houden we samen minstens 1,5 m afstand van elkaar.

Aankondiging Rijnkunstprijs 2021

KUNSTaandenRIJN Woerden schrijft voor de vierde keer een wedstrijd uit voor de RijnKUNSTprijs. Dit jaar voor 2D- en 3D-werkstukken en foto’s. Beeldende (amateur)kunstenaars die wonen, werken of leren in de gemeente Woerden mogen meedoen.

Tijdschema (aangepast vanwege Corona beperkingen)

Aanmelden: uiterlijk 1 januari 2021
Kunstwerk gereed en insturen foto: vanaf 1 maart 2021, uiterlijk 15 mei 2021. Vermeld daarbij de titel, de afmetingen, de gebruikte techniek en eventueel een korte toelichting.
Kunstwerk brengen naar bibliotheek: maandag 14 juni 2021, 9:30 uur
Expositie in Bibliotheek Het Groene Hart Woerden: 15 juni tot en met 23 juli 2021. Tot en met 20 juli kan gestemd worden voor de publieksprijs.

Prijsuitreiking: 23 juli 2021, om 17.30 uur
Kunstwerk ophalen in bibliotheek: na de prijsuitreiking op 23 juli 2021

Het thema van de wedstrijd is “de nieuwe tijd”

Om u een handreiking te doen en dit thema handen en voeten te geven in een 2D of 3D werkstuk, hieronder wat ideeën en enkele foto-voorbeelden.

Het bestuur van KUNSTaandenRIJN bedacht dit thema in juni 2020, nog midden in de corona-crisis. De verwachting was op dat moment dat er een “nieuwe tijd” zou ontstaan, met een “nieuw normaal”. Zullen we in de toekomst allemaal met mondkapjes lopen? Gaan we niet meer op vakantie naar verre landen? Blijven we onderling afstand houden?

Bij de woorden “de nieuwe tijd” kunt u natuurlijk ook denken aan de verre toekomst. Hoe nieuw zal de tijd zijn over 20, 50 of 1000 jaar?

Jury en nominaties

De inzendingen worden beoordeeld door een professionele jury, die bestaat uit Karel van den Bosch (Cultuurlokaal), Stephanie Rompa (Stadsmuseum), Mieke Röling en Inge Sips (beide kunstenaars en winnaars van vorig jaar)

De winnaars ontvangen een trofee, gemaakt en gesponsord door Gerrit Peele van Natuursteentijd en door Het Steenen Huys.

Gerrit Peele met de eerste trofee en de kast met sokkels

Publieksprijs en expositie

De genomineerde werkstukken worden geëxposeerd in de Bibliotheek Het Groene Hart. Bezoekers kunnen daar hun stem uitbrengen voor de publieksprijs. De stemming voor de publieksprijs sluit op 20 juli 2021. De openingstijden van de bibliotheek staan hier.

De prijsuitreiking

De prijsuitreiking vindt plaats op 23 juli 2021, om 17.30 uur, na sluitingstijd van de bibliotheek.

Meedoen?

Wilt u meedoen met deze wedstrijd? Schrijft u zich dan in door uiterlijk op 1 januari 2021 een e-mail te sturen aan KUNSTaandenRIJN.woerden@gmail.com. Eerder inschrijven mag ook. Vermeld uw naam, adres, telefoonnummer, mailadres en het type kunstwerk dat u van plan bent in te sturen.

Aan de deelnemers vragen wij een inschrijfgeld van 10 euro. Maak dit bedrag tegelijk met uw inschrijving over op bankrekening NL63 RBRB 0706 4662 92 t.n.v. Stichting KUNSTaandenRIJN Woerden. Vermeld daarbij “RijnKUNSTprijs 2021” en de naam van de deelnemer. Ter informatie: RBRB is de code van de Regiobank.

De ingezonden werken blijven uw eigendom. De werken zijn tijdens de expositie en de prijsuitreiking niet verzekerd. Als u dat wel wilt, dient u zelf voor een verzekering te zorgen.

De vorm waarin u meedoet, ets, schilderij, tekening, foto, beeldhouwwerk etc. is geheel vrij. De enige voorwaarde is dat u een creatieve interpretatie instuurt van het thema van de wedstrijd en dat u woont, werkt of les heeft in de gemeente Woerden.

Werken in de categorie 2D mogen niet groter zijn dan 120×120 cm en niet zwaarder dan het gewicht van een houten raam met canvas. Zorgt u voor een goede ophangconstructie? Werken in de categorie 3D voor plaatsing in een vitrine mogen maximale afmetingen van 40x40x40 cm hebben. Grotere werken in 3D moeten zelfstandig kunnen worden opgesteld op bijvoorbeeld een tafel en kunnen dan aangeraakt worden door het publiek. Neemt u bij twijfel contact met ons op. Houdt er in elk geval rekening mee dat de expositieruimte onderdeel is van de bibliotheek, en dat uw werk er niet kan geplaatst worden zoals in een galerie of een museum. Het voordeel is wel dat uw werk in de bibliotheek laagdrempelig bekeken kan worden.

Als uw werk gereed is, stuur dan een foto van het kunstwerk per e-mail aan ons toe. Vermeld u daarbij ook de afmetingen. Daarmee verleent u ons tegelijk toestemming om de foto in onze uitingen, zoals op deze website en bij onze persberichten te gebruiken.

Als er zoveel inzendingen zijn dat deze niet allemaal kunnen worden opgehangen in de bibliotheek, dan zullen wij in overleg met de jury een selectie maken. Indien uw werkstuk is geselecteerd voor de expositie, dan brengt u dit op bovengenoemde datum naar de locatie voor de expositie. Als het u niet lukt om zelf te komen, zoekt u dan zelf een andere oplossing. De organisatie van de prijs kan geen kunstwerken brengen. Indien nodig kunt u contactgegevens van een andere deelnemer krijgen om daar hulp te vragen.

Bestuursleden van KUNSTaandenRIJN Woerden mogen buiten mededinging meedoen met de wedstrijd.